मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

वा. तिन्ही शेर आवडले.

१. ६.५/१०
२. ७/१०
३. ८/१०

- नचिकेत आठवले

१)४.५/१०
अंगण म्हटले की प्राजक्त अथवा तत्सम स्वरूपाचे झाड हे हल्ली फारच Common झालंय. आणि त्यात 'ती' आली की बास!!सगळाच बहराबहर होतो!!शेर मनाला भिडला असताही ...पण सानी मिसर्‍यात ते 'अन पहा' कशाला बसवलंय?? केवळ मीटर सांभाळावे म्हणून चार अक्षरं वाया गेल्यासारखी वाटताहेत. 'अन पहा' चा उद्देश्य वाचकाशी हळवा तरल संवाद साधावा असाही असेल ..पण तो तितकासा साध्य झाला नाही हे खेदाने इथे नमूद करावे लागेल.

२)७.५/१० वा!! हे खरोखरीच नाविण्य..सहजतेचा गळा न दाबता अगदी प्रवाहीपणे आलेला शेर..कुठेही शब्दाळपणा नाही की अर्थाची कसरत नाही.सरळ सरळ थेट काळजात घुसखोरी करणारा शेर!!! 'लाख कानांना दडे बसले' ह्यातून अतिशय प्रगल्भ आणि तटस्थ विचार प्रकट होतोय. एकदा का कानांना दडे बसले की पुढचे सगळे आवाज फोल ठरतात. भितीने कानांना दडे बसण्यापेक्षा 'रोज मरे त्याला कोण रडे' ह्या अर्थाने हा शेर मला फारच आवडला. 'रोज फुटे त्याला कोण ऐके' असंच म्हणायला हवं. वा! सुंदर शेर. विशेषत: भारतीय मानसिकतेचे कोडगेपण चपखलपणे व्यक्त झाले आहे. अभिनंदन! :)

३)५/१० उला मिसरा आत्म-संवादी प्रवृत्तीचे चित्रण करण्यास बर्‍यापैकी यशस्वी झाला आहे. पण
'बोलले नव्हतेच' आणि 'बोललेच नव्हते' ह्यात थोडा फरक आहे. सध्या तरी मला 'बोललेच नव्हते' ह्यात जास्त Tragedy प्रकट झाली असती असे वाटतेय.

'आणि वर निष्कर्षही काढून गेला' ... ठिक. 'निष्कर्षही काढून जाणे' छान...सहज/साधे/सोपे... बर्‍यापैकी सुंदरही. पण... 'आणि वर' हे अगदीच फुसकं वाटतंय. इथेही शेर/व्यथा 'बोलकी' करण्याच्या प्रयत्नात 'घरगुती संवादाचे अळणी' निर्माण झाले आहे.

-आपले आभाळ :)

१. ५/१० कल्पना. मांडणी यात काही वेगळे वाटले नाही
२. ६/१० सगळेच धूसर.. नेमका कोणता अर्थ घ्यायचा याची खूप सूट , कल्पनाही वेगळी नाही.
३. ८/१० छान, तीच कल्पना पण अनुभव विश्वाचे चित्रण करणारा जिवंत शेर. आवडला.