मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

सुंदर आणि प्रवाही गझल.
बोलणे झालेच नाही पण अबोला
आपल्यामधला दुवा सांधून गेला
हा शेर सर्वाधिक आवडला. फोडून आणि फसवूनही आवडले.

पुलस्तिंशी सहमत... 'कवडश्याने टांगलेली झुंबरे' मला सर्वात जास्त आवडला.
-आपले आभाळ :)

कवडसा अप्रतिम!
बोलणे नाहीच.. मधे दुवा आणि सांधून ही द्विरुक्ती वाटत नाहिये का? शिवाय आपल्या मधला..? मला नक्की काय ते सांगता येत नाहिये पण ..
बोलणे झालेच नाही लागलाला
पण अबोलाही दुवा सांधून गेला.
तुझा शेर अंडरएस्टीमेट करायचा प्रयत्न नाही पण खूप सुंदर शेर आहे रे म्हणून.

चू भू द्या घ्या

ढोंग केले.. मधे सानी मिसर्‍यात .. कसा फसवून गेला हा अपेक्षीत प्रश्न अनुत्तरीत रहातो.
आसवांचे पावसाळे .. वाचल्यावर, कवडसे.. शेर, मेघ काळा.. ला कनेक्टेड तर होत नाही ना? मिलींद, जाणकार?म्हणजे शेरांच्या क्रमाबद्दल अजून कळेल (मला.. :)

-प्रवाही आहे ही गझल.
'अंतरीचा ग्रीष्म' आवडला.
'झुंबर' तर अप्रतिम आलंय.

'यशाची शिखरे' चा शेर मला वाटलं की इथे नसता तर बरं, कारण तो एकच शेर इतरांवर टीका करणारा आला आहे. या गझलचा तसा स्वभाव नाही ना, म्हणून. प्लीज डोण्ट माईंड.

सतीश