मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

प्रणवना अनूमोदन. पहीले दोन्ही शेर आवडले.

सुंदर आहे गझल, मेघा.

पहिले दोन शेर खासच.

पु.ले.शु.
- नचिकेत आठवले

काय द्यावी आज या मेघास शिक्षा
चांद माझा तेवढा मळभून गेला

घ्यायचे ते घेऊनी गेलात सारे
जोश लढण्याचा उरी राहून गेला

चांगले आहेत.
बाकी ठिकठाक. गझल ठीक आहे.
माझे-५/१०

पहिले कडवे
>>> बरें.
दुसरे कडवे
>>> तेवढा की केवढा?
तिसरे कडवे
>>>समजलेच नाही.
चौथे कडवे
>>>ठीक ठीक. पण समजले.
पाचवे कडवे
>>>अवघड आहे. काळाकडे दान मागायचे होते का? दान देणारा घरी आल्यावर दान मागितले जाते का? समजले नाही.
सहावे कडवे
>>>बरें बरें
सातवे कडवे
>>>जोश राहून गेला ह्याचा विषाद आहें की काय? येथे तरी तसेच आल्यासारखे वाटले .
२,३,५,७ समजावून सांगा . मी ढ आहे.

मळभून आणि जोश - मस्तच! स्वार्थ आणि वेदना हे शेरही आवडले.
रान - 'सये' भरीचा वाटतोय. काळ - सानी मिसरा आवडला. पण उला मिसरा जरा अधिक स्पष्ट होऊ शकला असता. "हाय दैवा!" असे उद्गारवाचक म्हटल्याने मग पुढे दान कुणाकडे मागितले जातेय हे धूसर राहतेय.
-- पुलस्ति.

मेघधारा
छानय! २, ५, ६ शेर जास्त आवडले