मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

'केव्हातरी पहाटे, तरुण आहे रात्र अजुनी' आणि 'भोगले जे दुःख' ह्या गझलाच आहेत. कारण प्रत्येक द्विपदी स्वतंत्र आणि सार्वभौम आहेत. 'मेंदीच्या पानावर' ह्या कवितेची शीर्षक 'माहेरवाशीण' आहे. ती गझल नाही. 'काटा रुते कुणाला', 'सखी मंद झाल्या तारका' आणि 'अशी पाखरे येती' ह्या गझला नाहीत.

गझलेला व्याकरण असते, पण माझ्यामते दोन ओळित मनात घुसते
ती प्रत्येक कविता गझलच.
थोडक्यात, उहापोह नको, आस्वाद घ्या.