मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

ओंजळी माझ्या रित्या झाल्या कशाने
छेद तो हाती असे ठेवून गेला

हाक कोषातून आली कैक वेळा
"जन्म माझा घ्यायचा राहून गेला"

हे सर्वात जास्त आवडले!!
-आपले आभाळ :)

देवा

मस्त उतरल्ये,

ओंजळी माझ्या रित्या झाल्या कशाने
छेद तो हाती असे ठेवून गेला

झोप पिल्ला कोकिळेच्या काय यावी
काक अंगाई तया गावून गेला

हे जास्त आवडले,

उचलला मी तोच पेला ज्यात देवा
तो सुखा रे ओतण्या विसरून गेला

यात रे च्या जागी ला किंवा सुखासी असता तर ? मला अस वाटतय.. कविच्या मनात काय आहे ते माहीत नाही , कृपया सांगाल का?

सुधीर

हाक कोषातून आली कैक वेळा...... वाह!

ओंजळी, अंगाई आणि हाक चांगले आहेत.

कांही निरिक्षणे-

'छेद' हा शब्द मराठीत 'भोके' या अर्थाने फारसा वापरला जात नाही.
तो हिंदीच्या जवळ गेला.'इस छतमें कितने छेद है |"
'छेद'चा सर्वसामान्य मराठी अर्थ तडा, कापणे असा होतो.
छेद तो हाती असे ठेवून गेला - ऐवजी-
तो क्षते हाती अशी पाडून गेला .. असे बरीक(अंमळ) बरे वाटले असते काय?

गंमत म्हणजे - असं म्हणतात की - कावळाच कोकिळेच्या पिलांना अंगाई गातो.:)
(कोकीळ /ळा आपली अंडी कावळाच्या घरट्यात ठेवते. आणि "National geographic' च्या एका episodeमध्ये ते खरंच दाखवलं होतं. - विषयांतर!)
मतला तितकासा जमला नाही.
पण मक्ता मात्र झकास! तो सर्वोत्कृष्ट शेर आहे.

गझल चांगली आहे.
माझे -६/१०.

कावळ्याच्या घरट्यात अंडी घालते ही well known fact आहे. समाजात अशा बर्‍याच कोकिळा आहेत ज्या आपली पिल्लं कावळ्याच्या ताब्यात देतात, त्या पिल्ल्लांना कावळ्याच्या अंगाईवरच समाधान(?) मानावं लागतं. नाही का?

छेद.. विसुनाना.. you said it

जन्मचा शेर बेस्ट आहे. काही काही मिसरे अजून सुटसुटीत करता आले असते असं वाटलं. उदा. कोकिळेचा तसेच मक्त्यातला सानी मिसरा .