मराठी गझल : एक अखंड मैफल!

Home Lone चा होम वीस - वीस वर्ष जळत राहतो
अर्थ सविंधा जमवण्याच्या नादात माणुस मात्र पळत राहतो

जमिनीच्या गगनचुंबी किमती विषयी वीचारु नका काही

स्वप्नातल्या कळ्यांना फुलवायचे कशाला ?
जे वान्झ बीज त्याला रुजवायचे कशाला ?

मागुनिया कधी का कोणास प्रेम लाभे
मग दोन हात माझे पसरायचे कशाला ?

जे मान्य हो मतीला ह्रदया अमान्य सारे
ह्रदया अमान्य जे ते समजायचे कशाला ?

मी कधी प्रेमात पडले समजले नाही मला
मी कधी इतकी बिघडले ? समजले नाही मला

काय तू केलीस जादू ? मी जगाला विसरले
मी कधी मजलाच नडले ? समजले नाही मला

काय तू येऊन गेला या ठिकाणी एकदा ?
मी कशी येथेच अडले ? समजले नाही मला

कुठेही पडावा असा कवडसा मी
कुण्याही घरी अंगणीचा सडा मी

पहावे कुणीही मनाच्या तळाशी
कुणीही नटावे असा आरसा मी

जगाने मनांच्या कळ्यांना खुडावे
तरी घेतला हा स्मिताचा वसा मी

तहानेस अर्पून मी संपलेला
जळाचा घडा जो रिता तो रिता मी

दोष तुम्ही द्या मला मी घेत नाही
धाडसी नसलो तरी मी भीत नाही

मी जरी नसलो असा भोळा बिचारा
पण कधी केला कुणाचा घात नाही

ते म्हणे विकलेच मी साहित्य माझे
सांग येथे काय विकले जात नाही ?

मागतो जखमेकरिता तेल माझ्या

शब्दाना भावना असतात, त्याना नावे ठेऊ नका
"तुझी शपथ" म्हणताना, मानेला चिमटा देऊ नका

"मानवन्दना" देताना शरमेने मान खाली घालू नका
"बाप्पा मोरया रे" म्हणताना वरच्या बाप्पाला मोर बनवू नका

माझा आरसा मला खूप आवडतो
सकाळी उठल्यावर सुहास्य स्वागत करतो
आशेची पालवी जागवत.....

मध्येच केव्हाही डोकावले तर आणि
काही वेडेवाकडे असले तर सरळ करतो
प्रगतीची वाट दाखवत....

सन्ध्याकाळी तो मला समाधानचे हसू दाखवतो

डोळे भरून आले, म्हणून बरेच झाले
पुलाखालून बरेच पाणी गेल्याचे कळले

डोळे भरून आले, म्हणून बरेच झाले
नजरेतले सल एकदम सारे वाहून गेले

डोळे भरून आले, म्हणून बरेच झाले
शुष्क गाल जरा धुतले तरी गेले

हि गझल कि गित आहे?
मला स्वत:ला हि गझल वाटायची किंबहुना अजुनही वाटते.